 |
|
شعر نو لکی:فرصت انسان (دفر ئایم) |
|
پنجشنبه دوازدهم آبان ۱۳۹۰ |
 |
| |
|
از نبردی تیره
برآمدیم
با سوگند نامه باطل شده ای در مشت هایمان
و امانتی لعنت شده ای بر گرده هایمان
شاهدان دشت
تنها سیاه – سنگ های سنگسار تاریخی بودند
که پدرانمان با اعصاب آهن
ودر فرصت انسان
افراشته بودند
خورشید
هیچ چیزی نمی دانست
وشرمندگی را
با آستین های خاکی ِ از خاکی دور
کشته بودیم
روز مرده بود ... |
| |
 |
|
|
 |
| |