م نه بسیا ئو دُوچارِ قه فه سم نه
ئر سُوزی کردارِ خدا خارُ خسم نه
شیرینی ی ِ پرواز ِ م ِ ئر بال ُ پرم بی
یاران، نه گستم که و شاهان برسم نه
ئر داد مه هم ئر سر ِ دُوران ِ مصیبت
ئَودال ، نموشم که م ِ فریادرسم نه
کُوی وار یه هه ت خرق بی یم دادَ مه کیشم
ئژ قست ُ دلیلی که بگیری نفسم نه
تا شیر خدا ئر سرِ چا نالَه مه هَه ردی
فریاد نه هه ردی که خدایا م ِ هه سم نه
ئر تفل ِ دلم ئر نوم ِ بازارَ مه گیری
تا دالکه پلم ُ هوسی بِه وَ دسم نه
ئابانمُ چی هیزم ،ئه سر خارَ مه سوزم
دم ئژ نفس ِ خار میَم ئَژ هوسم نه